Poprawnie przygotowany model skraca czas realizacji, obniża koszt i minimalizuje ryzyko poprawek. Ten przewodnik pokazuje, jak krok po kroku przygotować pliki do druku 3D pod FDM, SLA i SLS: od wyboru formatu, przez ustawienia eksportu, po kontrolę jakości siatki.
Spis treści
- Wymagane formaty i poprawna skala
- „Watertight”, normalki i jednostki
- Naprawa i weryfikacja modelu
- Checklista przed wysłaniem plików
- FAQ
Wymagane formaty i poprawna skala
Poprawnie przygotowany model ogranicza ryzyko problemów podczas realizacji, ale nie zastępuje odbioru gotowego elementu. Przed wykonaniem większej liczby sztuk warto sprawdzić wymiary krytyczne, dopasowanie oraz jakość powierzchni. Szczegółowe zasady opisaliśmy w poradniku kontrola jakości druku 3D.
Do konsultacji i edycji CAD: najlepiej przekazać STEP/IGES (bryłowe formaty wymienne).
Do produkcji: zazwyczaj STL — to siatka trójkątów, którą slicer konwertuje na ścieżki narzędzia.
Skala i jednostki: ustaw w projekcie i eksporcie milimetry (mm) i zweryfikuj w podglądzie slicera. Błędna skala (np. cal → mm) to częsta przyczyna nieudanych wydruków.
Gęstość siatki STL:
- Za mało trójkątów = „kanciaste” krzywizny.
- Za dużo = ciężki plik bez realnej poprawy jakości.
Zwykle wystarcza średnia/wyższa jakość eksportu (kąt maks. ~5–10°, tolerancja łuku ok. 0,05–0,1 mm — zależnie od detali).
Jeśli po tej checklistcie wciąż masz wątpliwości co do tolerancji, grubości ścian czy „wodoszczelności” modelu, rozważ wsparcie specjalistów — usługa Projektowanie CAD do druku 3D obejmuje korektę plików STEP/STL, optymalizację pod FDM/SLA/SLS oraz przygotowanie wersji produkcyjnej z zaleceniami orientacji i post-processu.
„Watertight”, normalki i jednostki
Watertight (wodoszczelność): model musi być ciągłą bryłą bez dziur, wolnych krawędzi i „samoprzenikających się” ścian.
Normalki: skierowane na zewnątrz — odwrócone normalki powodują błędy w generowaniu podpór i ścieżek.
Grubości ścian: dostosuj do technologii:
- FDM: zwykle ≥1,2–1,6 mm w elementach funkcjonalnych (zależnie od dyszy i orientacji).
- SLA: ≥1,0–1,5 mm (zgodnie z kartą żywicy).
- SLS (PA12): ≥1,0–1,2 mm; wąskie mostki wzmacniaj żebrami.
Naprawa i weryfikacja modelu
Przed wysłaniem do produkcji wykonaj szybką kontrolę w jednym z narzędzi: Meshmixer, Netfabb, FreeCAD, Prusa/OrcaSlicer (FDM), PreForm/Lychee (SLA).
Sprawdź i napraw:
- otwarte krawędzie i mikrootwory,
- zduplikowane ściany i samoprzecinanie,
- odwrócone normalki,
- nieciągłe bryły (non-manifold).
Orientacja pod druk: już na etapie przygotowania przewidzisz, które powierzchnie powinny być „estetyczne” (bez podpór) i gdzie można umieścić punkty podporowe (SLA) lub jak ograniczyć zwisy (FDM).
Checklista przed wysłaniem plików
- Format: STEP/IGES (do korekt) + STL do produkcji.
- Jednostki: mm w projekcie i eksporcie.
- Skala: weryfikacja wymiarów w slicerze (X/Y/Z).
- Siatka STL: gęstość adekwatna do detali (brak facetingu).
- Watertight: brak dziur, wolnych krawędzi, „self-intersections”.
- Normalki: na zewnątrz.
- Grubości: zgodne z technologią i obciążeniem.
- Orientacja: przemyślana pod podpory/zwisy i estetykę.
- Uwagi dla operatora: materiał, technologia, orientacja preferowana, wymagane tolerancje, krytyczne wymiary.
- Pakiet plików: nazewnictwo spójne (projekt_wersja_data.stl/step).
Linki wewnętrzne do artykułu o druku 3D
FAQ – jak przygotować pliki do druku 3d
Jeśli potrzebna jest weryfikacja i ewentualne poprawki modelu, dołącz STEP/IGES (łatwiejsza edycja bryły). Do samej produkcji najczęściej wystarczy STL — pod warunkiem, że siatka jest poprawna i w mm.
Otwórz plik w narzędziu typu Meshmixer/Netfabb i uruchom analizę błędów siatki. Napraw automatycznie otwarte krawędzie i mikrootwory, następnie skontroluj model wizualnie (przekroje, podgląd warstw w slicerze).
Zależnie od technologii: FDM zwykle ≥1,2–1,6 mm, SLA ≥1,0–1,5 mm (wg żywicy), SLS (PA12) ≥1,0–1,2 mm. Dla elementów obciążonych mechanicznie dodaj żebra i promienie wewnętrzne, które rozkładają naprężenia.
