Poprawnie przygotowany model skraca czas realizacji, obniża koszt i minimalizuje ryzyko poprawek. Ten przewodnik pokazuje, jak krok po kroku przygotować pliki do druku 3D pod FDM, SLA i SLS: od wyboru formatu, przez ustawienia eksportu, po kontrolę jakości siatki.
Spis treści
- Wymagane formaty i poprawna skala
- „Watertight”, normalki i jednostki
- Naprawa i weryfikacja modelu
- Checklista przed wysłaniem plików
- FAQ
Wymagane formaty i poprawna skala
Do konsultacji i edycji CAD: najlepiej przekazać STEP/IGES (bryłowe formaty wymienne).
Do produkcji: zazwyczaj STL — to siatka trójkątów, którą slicer konwertuje na ścieżki narzędzia.
Skala i jednostki: ustaw w projekcie i eksporcie milimetry (mm) i zweryfikuj w podglądzie slicera. Błędna skala (np. cal → mm) to częsta przyczyna nieudanych wydruków.
Gęstość siatki STL:
- Za mało trójkątów = „kanciaste” krzywizny.
- Za dużo = ciężki plik bez realnej poprawy jakości.
Zwykle wystarcza średnia/wyższa jakość eksportu (kąt maks. ~5–10°, tolerancja łuku ok. 0,05–0,1 mm — zależnie od detali).
Jeśli po tej checklistcie wciąż masz wątpliwości co do tolerancji, grubości ścian czy „wodoszczelności” modelu, rozważ wsparcie specjalistów — usługa Projektowanie CAD do druku 3D obejmuje korektę plików STEP/STL, optymalizację pod FDM/SLA/SLS oraz przygotowanie wersji produkcyjnej z zaleceniami orientacji i post-processu.
„Watertight”, normalki i jednostki
Watertight (wodoszczelność): model musi być ciągłą bryłą bez dziur, wolnych krawędzi i „samoprzenikających się” ścian.
Normalki: skierowane na zewnątrz — odwrócone normalki powodują błędy w generowaniu podpór i ścieżek.
Grubości ścian: dostosuj do technologii:
- FDM: zwykle ≥1,2–1,6 mm w elementach funkcjonalnych (zależnie od dyszy i orientacji).
- SLA: ≥1,0–1,5 mm (zgodnie z kartą żywicy).
- SLS (PA12): ≥1,0–1,2 mm; wąskie mostki wzmacniaj żebrami.
Naprawa i weryfikacja modelu
Przed wysłaniem do produkcji wykonaj szybką kontrolę w jednym z narzędzi: Meshmixer, Netfabb, FreeCAD, Prusa/OrcaSlicer (FDM), PreForm/Lychee (SLA).
Sprawdź i napraw:
- otwarte krawędzie i mikrootwory,
- zduplikowane ściany i samoprzecinanie,
- odwrócone normalki,
- nieciągłe bryły (non-manifold).
Orientacja pod druk: już na etapie przygotowania przewidzisz, które powierzchnie powinny być „estetyczne” (bez podpór) i gdzie można umieścić punkty podporowe (SLA) lub jak ograniczyć zwisy (FDM).
Checklista przed wysłaniem plików
- Format: STEP/IGES (do korekt) + STL do produkcji.
- Jednostki: mm w projekcie i eksporcie.
- Skala: weryfikacja wymiarów w slicerze (X/Y/Z).
- Siatka STL: gęstość adekwatna do detali (brak facetingu).
- Watertight: brak dziur, wolnych krawędzi, „self-intersections”.
- Normalki: na zewnątrz.
- Grubości: zgodne z technologią i obciążeniem.
- Orientacja: przemyślana pod podpory/zwisy i estetykę.
- Uwagi dla operatora: materiał, technologia, orientacja preferowana, wymagane tolerancje, krytyczne wymiary.
- Pakiet plików: nazewnictwo spójne (projekt_wersja_data.stl/step).
Linki wewnętrzne do artykułu o druku 3D
FAQ – jak przygotować pliki do druku 3d
Jeśli potrzebna jest weryfikacja i ewentualne poprawki modelu, dołącz STEP/IGES (łatwiejsza edycja bryły). Do samej produkcji najczęściej wystarczy STL — pod warunkiem, że siatka jest poprawna i w mm.
Otwórz plik w narzędziu typu Meshmixer/Netfabb i uruchom analizę błędów siatki. Napraw automatycznie otwarte krawędzie i mikrootwory, następnie skontroluj model wizualnie (przekroje, podgląd warstw w slicerze).
Zależnie od technologii: FDM zwykle ≥1,2–1,6 mm, SLA ≥1,0–1,5 mm (wg żywicy), SLS (PA12) ≥1,0–1,2 mm. Dla elementów obciążonych mechanicznie dodaj żebra i promienie wewnętrzne, które rozkładają naprężenia.